De wereld van Anne

And then we have to carry on


Oh nee! Alweer twee weken niks geschreven, jullie gaan me nu toch niet vergeten he?!

Nee heerlijk weekje in Nederland moest ik dan toch weer terug naar Engeland. Ik vond het geweldig om iedereen weer te zien en bij te praten. Ik heb zoveel gepraat die week dat mijn keel een beetje pijn deed. Het nu om de een of andere reden nog moeilijker om weer over te schakelen naar het Engels. Ik heb al meerdere malen plots Nederlands tegen de kinderen gepraat. Waarna ze met grote en verbaasde ogen aan kijken en het proberen na te zeggen en uitvogelen wat ik nou aan het zeggen ben alvorens ze zich realiseren dat ik Nederlands aan het praten ben!

Er zijn een paar nieuwe ontwikkelingen, Lindsay (de moeder), is ontslagen/heeft ontslag genomen (lang verhaal) maar word wel nog betaald tot het einde van het jaar (een nog langer verhaal). Ze heeft al een nieuwe baan waar ze meer verantwoordelijkheid krijgt (jeeej). Deze gaat echter pas in volgend jaar, wat betekent dat ze veel vaker thuis gaat zijn. We hebben er al een beetje over gepraat en ze gaat proberen om de routine die ik heb bedacht aan te houden. Dit is in theorie erg fijn, echter omdat de moeder thuis is neigen de jongens zich anders te gedragen, op sommige punten is dit fantastisch want dan kan ze me bijvoorbeeld helpen als ik huiswerk doe met de jongens. Maar het brengt mijn autoriteit ook een beetje te onder denk ik.

Moet nu gaat mijn trein vertrekt bijna!

Love you al

p.s Net uitgenodigd naar een vuurwerk show vanavond door Mayke! jeeej