27-04-2026

Hallo lieve mensen!

Tja, het heeft toch weer even geduurd… na mijn bericht in februari had ik me oprecht voorgenomen om weer vaker iets online te zetten. Dat is dus niet helemaal gelukt, ondanks de herinneringen van mijn vader dat het wel leuk zou zijn om weer een bericht te zien.

Dus, even zien, waar waren we precies gebleven? In mijn vorige bericht heb ik verteld hoe mijn ouders en zus bij mij op bezoek kwamen, dat ik naar Porto en Tallinn ben gereisd. Een zeer internationale twee maanden dus!

In de tussenperiode heb ik vooral…veel geleerd. Het waren zeker geen saaie maanden maar ook weer niet zo interessant dat ik er veel over kan schrijven. Veel presentaties en lessen waar ik niet heel veel bij te vertellen heb.

En iets te veel van dit soort online momenten.

Gelukkig weet Finland wel hoe je werk met gezelligheid kan combineren. In het verlengde van mijn opleiding zijn we onder andere naar een theatervoorstelling van Romeo ja Julia geweest, wat uiteraard Romeo en Julia betekent. Dit was een Finstalige voorstelling. De hele reden dat wij daar waren is omdat ze een app hebben ontwikkeld die ondertiteling verschaft voor de hardhorende, dove, of anderstalige mensen. Het was onze opdracht om eerlijke feedback te verschaffen in zowel onze rol als accessibility experts en mensen die een handicap hebben, namelijk dat we nog niet echt veel verder komen in het Fins dan “gisteren had ik een tentamen dat me aan het huilen zette” (= Huomenna ma katson tenti koska mua itkettaa) of “ik kom uit Nederland dus ik kan niet zo goed Fins” (= Mulla on Hollantia jos ma en ole puhuu Suomea) en misschien het meest belangrijk “wanneer is het tijd voor koffie?” (= Milloin on kahvitauon aika?)

Ik heb nog nooit een voorstelling van dit verhaal gezien, wel een paar films, en iedereen kent de kern van hun verhaal maar het was gaaf om deze interpretatie live on the stage te zien. Wat ik ook mooi vond is dat de acteur voor Romeo blijkbaar een non-binair persoon was, wat interessant was voor de vertaling. In het Engels (net zoals het Nederlands) verwijs je naar een non-binair persoon in de derde persoon als they/them (zij/hun). In het Fins heb je echter een woord hiervoor, hän, dat je in principe voor iedereen kan gebruiken. In dit geval hoorde ik dat de acteurs hän gebruikten terwijl de vertaling “they” aangaf.

Daarnaast had ik ook weer een traditionele sitsit. Dit wordt beschreven als een traditioneel, academisch studentenfeest in Finland en Zweden dat draait om samen eten, drinken en zingen. Het thema was iconische groepen, dus gingen wij als de meest iconische groep…de teletubbies.

Tussen al deze leuke dingen door waren we ook serieus aan de slag. Op het moment heb ik 51 van de 60 credits voor het eerste jaar, en daar komen nog 14 credits bij. Er zijn over het algemeen gewoon te veel leuke dingen om te leren en te doen. Op het moment heb ik voor de herfst wat minder vakken staan, wat perfect is want dan ga ik de tijd nemen om aan mijn thesis te werken!

En over mijn thesis gesproken, dit krijgt al vorm! Ik maakte me even zorgen omdat ik een keuze kon maken omdat te veel onderwerpen mij interessant lijken. Ik heb ervoor besloten om met het Access for All project door te gaan voor mijn thesis. Het voordeel hiervan is dat ik al een mooie basis heb staan, en een andere groepsgenoot heeft ook besloten om met dit onderwerp door te gaan. We werken aan twee andere theses maar de basis is hetzelfde, de doelgroep zal anders zijn. Als voorproefje:

Bekijk Access for All →

Gelukkig hebben we ook zeker leuke tijden tussendoor. Pasen was een mooi moment om even stil te staan. Ik heb een overweldigende brunch gehad met mijn vrienden, eieren geschilderd en ik heb de paashaas gespeeld en eitjes verstopt voor volwassenen en kinderen.

Één klacht die ik heb voor de Finnen is dat hun voorjaarsfestijn (Wappu) in dezelfde periode is als de laatste tentamenperiode. Officieel is Wappu 30 april en 1 mei — het is een grootschalig carnavalesk evenement met picknicks, studentenpetten, champagne en optochten die de lente en het einde van de winter inluiden. Voor studenten duurt Wappu langer, beginnend op de 14de van april tot 2 mei. Voor studenten is het idee om een paspoort vol te krijgen met 8, 16 of 24 stempels, corresponderend met een bepaalde “patch” die je als ereteken kan dragen.

Zoals je kan zien heb ik het niet bepaald mijn prioriteit gemaakt om mijn paspoort vol te krijgen. Maar ik geniet wel van de Finse studentencultuur. Er is veel gezelligheid te bekijken en met de “haalarit”, of overall, voel je je een deel van de menigte, maar wel met je eigen stempel. De kleuren worden bepaald door de vereniging waar je bij hoort en de patches kan je verdienen of verzamelen. Zo maak je een eigen unieke outfit.

Je ziet misschien dat ik ook een gele sjaal aan de linkerkant heb — dit geeft aan dat ik een tutor ben. Ik heb begrepen dat alleen tutors deze sjaals hebben, je kan deze dus alleen “verdienen” als je de nieuwe lading studenten door het studentenleven leidt. En elk jaar is er een ander design!

Nu moet ik, tussen de drukte van Wappu door, nog een paar dingetjes afronden. Mijn Fins examen heb ik vandaag afgerond, nu nog een essay en mijn project afronden. Maar dat is kat in het bakkie.

Zo, dat is weer even genoeg, denk ik. Ik schrijf snel weer iets!